20 yıldır ilk kez İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’nin kapısından öfke ve kederle değil de umutla çıktığımı söylesem, durumu pek bir dramatize mi etmiş olurum? Sanmıyorum. 1937’de Atatürk’ün isteğiyle halka açılan ve o günden bugünlere tam anlamıyla ayakta kalma mücadelesi veren kurum,  2007 yılından bu yana ilk kez ciddi bir restorasyon geçiriyor ve ilk kez ‘hayata dönme’ sinyalleri veriyor. Çürüyen kirişleri yenileniyor, çatısı onarılıyor, müzenin muazzam şatafatını gözler önüne seren o kararmış, harap olmuş tavan resimleri ve bezemeleri adeta gün yüzüne çıkıyor. Koleksiyondaki resimler ve heykeller de bakım görüyor. Müzenin müdürü Prof. Ferit Özşen’in deyimiyle ‘kapalı müze sendromu’ndan kurtulmak için restorasyon sırasında da bir dizi etkinlik gerçekleştirilecek olan kurumda şu sıralar açılan ‘Serginin Sergisi’, bu hayata dönüşün ilk göstergesi olarak sonbahara kadar izleyicilerini bekliyor. ‘Kapalı müze sendromu’ derken, Özşen elbette müzenin restorasyon sırasında kapalı olmasını kast etmiyor. Müze aslında yıllardır açık da olsa kapalıydı. Özellikle bir süredir özel müzelerin sergilerine servis veren bir tür depo niteliğindeydi. Ulusal ve kamusal miras, kültürel ve kolektif bellek gibi konularda değer bilirlikten ne kadar mahrum olduğumuzun simgesi haline gelmişti. Modernleşme projemizin fena halinin bir yansıması olmuştu.
Bugün bu çok değerli kültürel miras hem Dolmabahçe Sarayı Veliaht Dairesi olan bina, hem 10 bini aşkın yapıt barındıran koleksiyon- gerçekten gereksiniminde olduğumuz toplumsal duyarlılıklarla mı hayata döndürülüyor yoksa İstanbul’da özellikle 2010 çerçevesinde gözlemlenen büyük kültür endüstrisi dönüşümünün bir uzantısı olarak kısa vadede ve kısa vadeli bir yenilenme mi geçiriyor şimdilik bilemeyiz ama, sonuçta müzenin hak ettiği maddi ve manevi duyarlılığa biraz olsun kavuşmuş olması çok, ama çok sevindirici bir gelişme olarak görünüyor. Eski bakanlardan Abdüllatif Şener’in ismi ilerde siyasi kariyeriyle anılır mı bilemem ama, birkaç yıl önce İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’ni ziyaret ettikten sonra müzenin sorunlarına sözde değil özde eğilmesi ve bir anlamda müzenin kaderini değiştirmesi, sanatsever vatandaşların belleğinden muhtemelen hiç silinmeyecek. Başka siyasetçilere de seslenelim: On yılların ihmalinin yarattığı tahribata karşılık son bir yılın restorasyonunun bile müzede nasıl büyük bir değişim yarattığını görmek için müzeyi mutlaka ziyaret edin. Öncelikle sizler ziyaret edin.  Böyle bir değere sahip çıkmamanın affedilmez bir  tarihsel sorumluluk olduğunu (artık) fark edin.
Müzede şu sıralar izleyebileceğiniz ‘Serginin Sergisi’ de aslında belli ki restorasyonun aşamalarını sergilemek için düzenlenmiş bir sergi. Mimar Sinan Üniversitesi’nin Rektörü Prof. Rahmi Aksungur, restorasyonun her aşamasının ‘şeffaf’ bir şekilde ilerleyeceğini, müzede düzenlenecek sergiler sırasında restorasyonunun her aşamasının izleyicilerle paylaşılacağını iddia ediyor. Umarız öyle olur. Bir yandan da ‘Serginin Sergisi’, bir tür tarihsel/belgesel bir görsel arşiv sergisi: 1937’de müze ilk açıldığında koleksiyonda yer alan yapıtları bir araya getiren, hatta yer yer aynı salonlarda aynı düzenleme içinde izleyiciye bir tür tarihe yolculuk yaptıran bir sergi. Ülkemizde modern müzeciliğin başlangıç adımlarına ilişkin önemli ipuçları verdiği gibi, sanat tarihimizin de tarihi olan bir sergi. Harbiyeli ve Darüşşafakalı Ressamlar, Osmanlı Ressamları, Türk İzlenimcileri, Müstakiller ve D Grubu Sanatçıları gibi tarihsel gruplaşmaları, eğitici bir düzenek içinde sergileyen ‘Serginin Sergisi’, Türk sanatı tarihini bugün artık kanon statüsü kazanmış birçok yapıtını bir araya getiriyor. Sakın kaçırmayın! 
‘Serginin Sergisi’ 28 Ağustos’a kadar hafta içi her gün 10.00-16.00 arasında ziyarete açık.

Kaynak:RadikaL